Nemesis: Void Seeders

Każdy statek kosmiczny ma swój głos; melodię maszyn i podsystemów, którą załoga poznaje intymnie podczas długich podróży. Problem w tym, że od ostatniej misji nasz statek brzmi ŹLE. Jest coś zgniłego w tym, jak do nas mówi. Ledwie słyszalne szepty. Dziwne szeptania, których żadna maszyna nie mogłaby wydać. Ciemne korytarze i ogromne sale wydają się niemal ŚPIEWAĆ.

Niektórzy z nas próbowali zlokalizować źródła tych zakłóceń, ale zawsze wydawały się być dwa kroki do przodu. Ścigani przez ich niekończącą się obecność, wkrótce zaczęliśmy pękać. Nasz inżynier wyciął kilka słów w swojej skórze. Kiedy zapytaliśmy dlaczego, odpowiedział: 'Żarzące się sekrety muszą być zapisane we krwi'. Następnie nasza nawigatorka wyszła w przestrzeń bez swojego skafandra. Kiedy ją przyciągnęliśmy, jej całe oblicze było zamarznięte i popękane, uśmiechnęła się w sposób, którego nigdy nie zapomnę.

Teraz jest jeszcze gorzej. Dźwięki zamieniły się w głosy, które dzielą się opowieściami o rzezi i terrorze. Już się przed nami nie ukrywają. Otaczają nas i prowadzą przez statek do jakiegoś mrocznego celu. Muszę ich ZROZUMIEĆ, zanim będzie za późno. Kładę rękę na uchwycie pistoletu, patrząc na plecy moich ostatnich dwóch członków załogi. Widzę ciemne tajemnice wirujące pod ich czaszkami. Wystarczyłyby dwa otwory po kulach, aby je uwolnić...