All Are Brothers

Która bitwa…

…była ostatnią w historii świata, w której wszystkie armie były pod osobistym dowództwem swoich monarchów?

…rzekomo zainspirowała atak Picketta?

…spowodowała cierpienie ludzkie na taką skalę, że doprowadziło to bezpośrednio do powstania Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża i ustanowienia pierwszej Konwencji Genewskiej?

Rankiem 24 czerwca 1859 roku, sprzymierzone armie Francji i Sardynii-Piemontu wpadły na dwa austriackie armie obozujące na równinach północnych Włoch. Mając tylko najvague pojęcie o tym, gdzie leżą ich przeciwnicy, oba najwyższe dowództwa zamierzały ruszyć do ataku. Wcześniej wstające sprzymierzone armie ukradły inicjatywę Austriakom i zderzyły się z ich przednimi pikietami, zanim słońce w pełni wzeszło.

Tak rozpoczęła się Bitwa pod Solferino, która wciągnęła do walki ponad 250 000 mężczyzn - największe zaangażowanie ogólne w Europie od czasów Bitwy pod Lipskiem w 1813 roku. Zanim dzień się skończył, prawie 40 000 mężczyzn miało zginąć lub zostać rannych, a armie austriackie zostałyby zdecydowanie wypchnięte z pola. Z wyczerpanymi i zaniepokojonymi armiami walczącymi, które obawiały się potencjalnego rozszerzenia konfliktu, Francja i Austria szybko doszły do porozumienia w Villafranca, kończąc konflikt znany jako Druga Wojna o Niepodległość Włoską i umieszczając Włochy na drodze do zjednoczenia.

All Are Brothers: Solferino, 1859 symuluje decydującą bitwę Drugiej Wojny o Niepodległość Włoską na poziomie brygady, z dodatkowymi jednostkami regimentalnymi i mniejszymi oddziałami. Krajowi, armijni i dowódcy korpusów są reprezentowani na mapie Ricka Barbera w skali 500 metrów na heks, z turami trwającymi 1 godzinę. Cztery scenariusze są zawarte: trzy, które osobno obejmują północny, centralny i południowy sektor bitwy, a także połączony scenariusz całej bitwy. Scenariusz północnego sektora – „San Martino” – jest najmniejszy pod względem zakresu i służy jako ładny scenariusz wprowadzający do bitwy i do zestawu zasad gry. Scenariusz połączony jest odpowiedni dla maksymalnie czterech graczy (Francja, Sardynia-Piemont, 1. Armia Austriacka i 2. Armia Austriacka).

Sama bitwa była zaciętą walką, często opisywaną jako „bitwa żołnierzy” - celowe nawiązanie do często niesprawnej dowodzenia generałów i hołd dla zwycięstwa sojuszniczego, które uzyskano tylko na końcu bagnetu. Mieszkańcy okolicznych wsi starali się w dniach po bitwie leczyć niezliczonych rannych i odpowiedzieć na pytanie, dlaczego Austriacy, Węgrzy, Czesi, Serbowie i Słowacy byli traktowani tak samo dobrze jak Włosi: „Tutti fratelli” (Wszyscy są braćmi). Bitwa stawia dwie armie austriackie przeciwko połączonym siłom Francji i Sardynii-Piemontu i oferuje pełną gamę kolorowych jednostek z epoki - Jagers i Grenzers, masowe dywizje kawalerii wszelkiego rodzaju, Bersaglieri, Gwardia Imperialna Francuska oraz francuscy afrykańscy Zouaves i Turcos. Postępy w piechocie i ogniu artyleryjskim wkrótce uczyniły taktyki tamtych czasów przestarzałymi, a rzeź w Solferino odzwierciedlała początek tej zmiany paradygmatu, która wkrótce zostanie krwawo podkreślona przez wojny austriacko-pruską i francusko-pruską.

To opracowanie Solferino zawiera adaptację systemu Blind Swords Hermanna Luttmanna jako podstawowy zestaw zasad. System jest mocno oparty na nieprzewidywalności i mgle wojny dzięki mechanice losowania żetonów. Mechanika losowania żetonów znacznie ułatwia również grę solową, podobnie jak zasady zmiennej aktywacji i tabele wzmocnień. Szereg innych funkcji sprawia, że gra twarzą w twarz jest atrakcyjna, w tym system Inicjatywy Strategicznej, szereg wariantów scenariuszy i zasad opcjonalnych, opcjonalny system Bitwy Spotkaniowej (koncentrujący się na zmianie warunków początkowych i wzmocnienia, aby pozwolić na rozwój bitwy w sposób inny niż w przypadku historycznym) oraz mechanika zdarzeń ruchu i kontr-ruchu. Specyficzne dla kraju żetony zdarzeń wprowadzają również odrobinę smaku z epoki.