Hase und Igel

Koncepcja jest bardzo prosta: każdy gracz ma znacznik reprezentujący swojego zająca, trzy karty Sałaty i początkowy zapas kart Marchewek. Jedząc marchewki, zające poruszają się po torze, starając się jak najszybciej przekroczyć linię mety.

Co jest szczególne w tej grze, to przede wszystkim ruch, ponieważ aby się poruszać, trzeba wydawać karty Marchewek w coraz większej ilości, im więcej pól chce się pokonać. Na przykład, potrzebna jest 1 Marchewka, aby przesunąć się o jedno pole, 1+2=3, aby przesunąć się o dwa, 1+2+3=6, aby przesunąć się o trzy i tak dalej. Przy tym systemie jasne jest, że 65 Marchewek, które się ma na początku, nie mogą wystarczyć, dlatego gracze muszą wykorzystywać specjalne pola na torze, aby zdobyć "paliwo", którego potrzebują.

Aby jednak przekroczyć linię mety, istnieją jeszcze dwa warunki. Po pierwsze, konieczne jest odrzucenie wszystkich trzech początkowych kart Sałaty, co jest możliwe tylko poprzez utratę tury na specjalnych polach (które jednak pozwalają zdobyć liczbę Marchewek równą swojej pozycji pomnożonej przez 10), z których tylko cztery znajdują się na całym torze. Ponadto gracz może przekroczyć linię mety tylko wtedy, gdy nie ma więcej niż 10 Marchewek pomnożonych przez swoją pozycję na mecie, w przeciwnym razie będzie musiał spróbować je odrzucić, tracąc jedną lub więcej tur na specjalnych polach.

W trakcie wyścigu możliwe jest również cofnięcie się do pierwszego dostępnego pola Jeża, aby zdobyć 10 Marchewek za każde pole, które się przekroczy; inne pola pozwalają, przy wznowieniu, zdobyć Marchewki w zależności od aktualnej pozycji, co często pozwala graczom na wzajemne blokowanie się za pomocą szczególnie sprytnych ruchów. Wreszcie zawsze można spróbować nieprzewidywalnego pola Zająca, które da losowy wynik w zależności od aktualnej pozycji i rzutu kostką (to jest jedyna sytuacja, w której używa się kostki), co w przypadku szczęścia może również pozwolić na zjedzenie Sałaty poza ustalonymi polami.

Gra jest prosta i bardzo zabawna, oferując zarówno strategiczny wybór różnych zachowań wyścigowych, jak i możliwość interakcji z przeciwnikami, utrudniając im grę. Szczęście jest dość ograniczone, ponieważ kostka używana jest tylko na polach Zająca (których wyniki mają tendencję do bycia średnio bardziej korzystnymi, im gorsza jest twoja pozycja) i również startowanie jako pierwszy lub ostatni nie jest samo w sobie ani zaletą, ani wadą (raczej wymaga to dostosowania wyścigu w inny sposób).
W istocie jest to doskonała gra odpowiednia dla wszystkich, nie szczególnie wymagająca, ale absolutnie nie trywialna. Warto przypomnieć, że ten mały klejnot zdobył pierwszą nagrodę Spiel des Jahres...