Junta

Gracze reprezentują różnych urzędników w rządzącej junty. W zależności od swojego urzędu i różnych kart, które posiada, każdy gracz ma określoną liczbę głosów. Są one ważne, ponieważ najpierw muszą wybrać El Presidente, a następnie głosować nad budżetem, który on proponuje. Tutaj może być to skomplikowane. El Presidente losuje karty zakryte z talii pieniędzy (które mają nominały od 1 $ do 3 $) i musi zaproponować budżet na rok, rozdzielając pieniądze według własnego uznania między różne urzędy. Oczywiście lojalność wobec niego jest zazwyczaj nagradzana, podczas gdy ci „ciernie w jego boku” są zazwyczaj całkowicie eliminowani. Piękno tego wszystkiego polega na tym, że El Presidente może - i prawie zawsze to robi - zatrzymać część łupu dla siebie. A ponieważ nikt poza nim nie zna wartości tego, co wylosował, nikt nie wie, ile zatrzymuje. Podejrzenie zawsze jest duże.

Gracze mogą próbować zabić innych graczy, zgadując, gdzie będą w pięciu lokalizacjach. Gracze, którzy skutecznie zabiją innego gracza, zabierają pieniądze tego gracza, ponieważ jedynymi bezpiecznymi pieniędzmi są te, które zostały zdeponowane na szwajcarskim koncie bankowym, a jedynym sposobem dotarcia do banku jest przetrwanie rundy zabójstw.

Jeśli gracze są niezadowoleni, a jest wymówka, mogą wezwać do zamachu stanu, w którym gracze opozycji starają się przejąć kontrolę nad większością centrów władzy. Rebelujący gracze kontrolują siły roli, która została im przypisana (np. armia, marynarka wojenna, siły powietrzne), a gracze lojalni El Presidente robią to samo, starając się kontrolować bastiony, aż bunt zostanie stłumiony.

Celem jest zgromadzenie największego bogactwa ukrytego na swoim szwajcarskim koncie bankowym.