SOTTERRA IL MIO CUORE

Świnia siedzi w pierwszym rzędzie, w kościele, tuż przed trumną Manuela, a z wymuszoną miną przytula smutnych przyjaciół i krewnych. Nikt mu nic nie mówi, nikt go nie wyrzuca, a jednak wszyscy wiedzą, że jeśli Manuel popełnił samobójstwo w wieku 18 lat, to przez niego, ponieważ to on, w głębi duszy, ideologicznie wypchnął go przez to okno: on, lokalny dealer narkotyków z twarzą dobrego chłopca. Martina, 17 lat, była dziewczyną Manuela, a z Areteo Bazzinim łączyła ich niezłomna przyjaźń, aż świnia schwytała Manuela i wysysała jego duszę. Areteo wierzył, że zrobił wszystko, co w jego mocy, aby pomóc przyjacielowi, a teraz, w déjà vu, patrzy na ścianę swojego pokoju i nie rozumie, gdzie popełnił błąd, zadaje pytania i szuka odpowiedzi. Martina natomiast nie zadaje sobie żadnych pytań, nie chce odpowiedzi: wie tylko, że, nawet jeśli jest za późno i nawet jeśli nigdy nie odzyska Manuela, świnia teraz musi zostać wyeliminowana. I to ona będzie ją eliminować. Tak jak Areteo przed nią, tym razem Martina ma spotkać Książąt Siedmiu Zmysłów, Siedmiu Ludów Siedmiu Grzechów, Picchiatelli, Księcia Bez Sensu; ale w przeciwieństwie do Areteo, nie jest gotowa uwierzyć i chce biec sama.