Grossdeutschland Pack 1

Ten pakiet 8 scenariuszy od Lone Canuck obejmuje działania z początku II wojny światowej dla elitarnej niemieckiej jednostki Grossdeutschland. Oto opis scenariuszy z witryny Lone Canuck: 10 maja 1940... Pułk piechoty Grossdeutschland, wzmocniony artylerią i inżynierami, przekroczył belgijską granicę około południa, napotykając niewielki opór. Raport o sile, która zajęła pozycje w Etalle, obejmował elementy francuskiej kawalerii i zmotoryzowane jednostki rozpoznawcze. Pułk piechoty Grossdeutschland został wysłany, aby poradzić sobie z sytuacją. Po przybyciu do wioski Etalle, Grossdeutschland stwierdził, że walki były poważne. Domy były ostrzelane, kable telefoniczne zwisały wszędzie, na rogu stał cywilny samochód z dziurami po kulach. Most na wejściu do wioski był zablokowany i zajmowany przez Francuzów pod ciężkim ogniem karabinowym i maszynowym z domów za nim. Major Föst, oceniając sytuację, osobiście przejął dowodzenie 5. kompanią i przygotował się do przeprowadzenia ataku. 10 maja 1940... Podczas gdy większość pułku Grossdeutschland kierowała się w stronę granicy luksemburskiej. Elementy 3. batalionu pod dowództwem Oberstleutnanta Barskiego wystartowały z lotnisk w pobliżu granicy niemiecko-belgijskiej w 100 trzyosobowych Fieseler Storch. Ta siła była przeznaczona do operacji desantowej o kryptonimie "NIWI". 400 żołnierzy batalionu Garski miało być przetransportowanych 15 km za linie wroga, z misją przerwania komunikacji, utrudnienia rezerw wzmacniających linie frontu i ataku na umocnienia wroga od wrażliwej tyłu. Oberstleutnant Garski wylądował o 0600 godzinie i udało mu się połączyć tylko z dziewięcioma mężczyznami ze swojej siły. Nawiązano kontakt radiowy z XIX Panzer Korps, a Garski dowiedział się z raportów, że na wschód od Wity belgijskie górskie wojska Ardenów stawiały silny opór. Używając wcześniej przejętych samochodów, Garski szybko przeniósł swoją siłę na zachodnie przedmieścia Fauvilliers. 11 maja 1940... Pułk piechoty Grossdeutschland spędził noc na wzgórzach na północny zachód od Villiers-sur-Semois, osłonięty cienką linią wartowników. 1. batalion, niosąc swoje karabiny maszynowe, beczki z amunicją i podstawy moździerzy, które obciążały mężczyzn, przeszedł na zachód od Mellier i ruszył w kierunku wioski Suxy. Atak na Suxy rozwinął się w doskonały atak szkoleniowy wspierany przez ciężką broń pułku, w tym artylerię i działa szturmowe. Piechota, wspierana przez działa szturmowe, wdarła się do wioski, a siły wroga, francuska kompania rozpoznawcza kawalerii, poniosły ciężkie straty, stawiając opór. 19 czerwca 1940... Nieustanny postęp na południe w kierunku drugiego co do wielkości miasta Francji, Lyon, przez pułk piechoty Grossdeutschland trwał z działem szturmowym z plutonu porucznika Von Werlhoffa na czołowej pozycji. Pierwszy poważny francuski opór napotkano w pobliżu Neuville-sur-Seine. Przed wioską znajdowała się barricada, która miała ciężki karabin maszynowy, dwa lekkie karabiny maszynowe i działo przeciwpancerne 47 mm. Atak, na czele z 6. kompanią, pułku piechoty GD, zbliżył się do barricady, ogień z karabinu maszynowego i karabinu wybuchł nagle z każdego domu i pobliskiego parku. Działo szturmowe natychmiast zajęło pozycję i zniszczyło barricadę. 5 lipca 1941... Do południa 4 lipca Grossdeutschland dotarł do Stolpce i Swerzen, około 3 km na południe znajdował się cel pułku, Tschweren. Otrzymano pilne rozkazy, aby przenieść silną grupę bojową do obszaru na północny wschód od Stolpce, gdzie 15. pułk piechoty był zaangażowany w ciężkie walki z atakującą siłą rosyjską. Do wieczora 1. batalion GD dotarł do obszaru w pobliżu Odceda na północny zachód od Stolpce i zajął pozycję obronną. Gdy poranna mgła opadła, wybuchła strzelanina, gdy masy Rosjan szturmowały z lasów w kierunku pozycji 1. batalionu zajętych w poprzednią noc. Te pierwsze fale zostały odparte, jednak ciężki ogień trwał z nieprzeniknionego obszaru leśnego, a kompanie 1. batalionu zostały wezwane do oczyszczenia tych kieszeni. Grenadierzy z 3. kompanii wstali i ruszyli szeroko rozstawieni w kierunku lasów. 5 lipca 1941... Pułk piechoty Grossdeutschland otrzymał rozkazy, aby wykryć Rosjan, którzy formowali się tuż w lesie na wyjście. 12 km na południowy zachód 6. kompania, wraz z plutonem z 18. kompanii (pionierzy), ciężkimi działami z 15. kompanii i elementami 1. plutonu, 20. kompanii (Flak), otrzymały rozkaz natychmiastowego przemieszczenia się do Kamienki i przeprowadzenia ataku na wieś. Atak na Kamienkę i pobliskie obszary leśne rozpoczął się o 0545 i był wspierany przez ciężkie działa piechoty z 15. kompanii. Szybki ogień obronny spotkał niemieckie kompanie atakujące, które jednak posuwały się naprzód z wielkim zapałem, skutecznie wspierane przez ciężką broń. 14 grudnia 1941... Niemieckie czoła dotarły w odległości kilku kilometrów od przedmieść stolicy sowieckiej. Sowieci zdali sobie sprawę, że ich godzina nadeszła. Wystający klin drugiej armii pancernej Guderiana stwarzał grupie południowej Sowietów możliwość okrążenia z trzech stron. Gdy świt nastał, radziecka artyleria zaczęła strzelać do wioski, a grzmot silników czołgów i pobliskie wybuchy zapowiadały przybycie Sowietów. Kilka metrów dalej stały działa przeciwpancerne 14. kompanii (Panzerjäger), które walczyły z 1. batalionem. Panzerjägerzy obserwowali, jak czołgi toczyły się przez śnieg, strzelając w miarę postępu. Gdy ogień z karabinów maszynowych uderzył w ochronny pancerz ich 5cm Pak 38, Panzerjägerzy rozpoczęli swoją strzelaninę. Gdy dym się rozwiał, trzy wrogie czołgi zostały podpalone, a radziecka piechota leżała porozrzucana po zaśnieżonych polach wokół wioski. Razem z 35 ocalałymi grenadierami z 1. kompanii zatrzymali radziecki przełom. 20 lutego 1942... Ciężkie ataki radzieckie na osłabione niemieckie linie trwały, ale nie były w stanie uzyskać znaczących zysków terytorialnych. Jeszcze raz Grossdeutschland został zobowiązany do ataku. Dowódca pułku został zmuszony do połączenia dwóch batalionów strzelców w jeden batalion strzelców Grossdeutschland; gdy dotarł do swojego obszaru zgromadzenia w przygotowaniu do kontrataku. Atak na Kosowkę i Tschuchlowo miał wszystkie przygotowania, aby zapewnić sukces tego trudnego ataku. Po dotarciu do wąwozu grenadierzy zaczęli ponosić ciężkie straty, gdy zostali ostrzelani przez ciężki ogień z karabinów maszynowych i moździerzy z palących się budynków w wiosce. Ludzie z Grossdeutschland czekali na ciemność, aby się wycofać. Żałosna grupa, która wróciła, liczyła 3 oficerów i 30 mężczyzn. To było wszystko, co pozostało z niegdyś dumnego pułku piechoty Grossdeutschland.