Voor de Wind

Voor de Wind to gra w handlu od Phalanx Games (Mayfar Games), wydana w 2007 roku, osadzona w porcie z dawnych czasów, gdzie zręczni kupcy przybywali swoimi żaglowcami i handlowali towarami pierwszej potrzeby (żywnością i tkaninami).
Na pierwszy rzut oka wydaje się, że to gra karciana, w rzeczywistości nią jest (po usunięciu 4 małych plansz, które znajdują się przed każdym graczem, reszta to same karty), ale mechanicznie wyraźnie przypomina grę planszową.
Jako gra oparta na handlu, zalety/wady (które nazwałbym raczej cechami) są typowe dla tego gatunku: ciągłe negocjacje między graczami, maksymalna interakcja, brak martwego czasu, możliwość faworyzowania lub dyskryminowania gracza, który wydaje się być w przewadze w porównaniu do innych.

Gra w szczegółach
Mamy cztery rodzaje kart, które reprezentują: pieniądze, towary, możliwe akcje i statki.
Pieniądze (o różnych nominałach) i towary (jabłka, ser, przyprawy i jedwab) mają ten sam rewers, co jest świadomym wyborem, aby nie dawać przeciwnikom zbyt oczywistych wskazówek dotyczących naszej ręki kart.
Akcje to karty, które są losowane w każdej turze przez pierwszego gracza (który zmienia się w trakcie gry).
Statki reprezentują cele: na każdej karcie statku napisane jest, jakie i ile towarów jest potrzebnych oraz ile punktów zwycięstwa oferują.

W trakcie gry możliwe są zasadniczo 3 akcje: jedna polega na dodaniu do swojej ręki różnych towarów, druga na przechowywaniu towarów w magazynie (mała plansza dostępna dla każdego gracza), a ostatnia, oczywiście, na załadunku przechowywanych towarów.

W każdej turze gracz dobiera tyle kart akcji, ile jest graczy (ważne jest, aby powiedzieć, że dobór nie jest losowy, akcje są grupowane według typu), i tutaj zaczyna się pierwsza bardzo interesująca mechanika gry: pierwszy gracz wybiera swoją ulubioną akcję, a pozostali mogą składać oferty (w pieniądzach), aby „ukraść” mu akcję.
Dany gracz staje teraz przed dylematem: albo sprzedaje swoją akcję komuś (niekoniecznie najlepszemu oferentowi!), albo płaci komuś, aby zatrzymać akcję dla siebie (niekoniecznie najniższemu oferentowi!).
Następnie przychodzi kolej drugiego gracza, który z kolei dobiera kartę i negocjuje, w ten sam sposób co pierwszy, z pozostałymi graczami. I tak dalej, aż ostatni gracz weźmie ostatnią pozostałą akcję (za darmo!).

Każdy wykonuje akcję, którą uzyskał, obraca znacznik gracza startowego i zaczyna od nowa.

Karty statków, w miarę załadunku, wypływają w morze. Gdy pozostaną tylko dwa, odpływają puste i nowe karty statków wracają do gry.

A tutaj druga bardzo miła część gry: w tym momencie towary się psują, źle dla tych, którzy nie zdążyli ich załadować! W szczegółach, wszystkie jabłka są wyrzucane, połowa kart między serem a przyprawami, podczas gdy ci, którzy mieli jedwab, go zachowują.

Po osiągnięciu ustalonego progu punktów zwycięstwa gra kończy się, a wygrywa ten, kto ma najwięcej punktów.

Dodatkowo w grze znajdują się specjalne karty akcji, które pozwalają na „robienie szczególnych rzeczy”: akcje kombinowane, psoty między kupcami (wymiana towarów z innymi itp.) oraz nawet rozprzestrzenianie konserwantów na własnych towarach, aby nie zepsuły się, gdy statki wypływają.