Enemy At The Gates Berlin (1111)

Wschodnioniemieccy żołnierze byli dobrze przygotowani do ataku i zdobycia Berlina Zachodniego. Każdy krok procesu był dokładnie zaplanowany. Bitwa miała trwać nie dłużej niż trzy dni. Główne instalacje i kompleksy infrastrukturalne były głównymi celami. Lotniska i dworce kolejowe miały zostać zniszczone. Siły NATO w wielkim mieście miały zostać zmiażdżone bez nadziei na pomoc. Po całkowitej klęsce zorganizowanych sił zbrojnych w mieście, druga faza operacji komunistycznej miała doprowadzić do uwięzienia polityków, policjantów, dziennikarzy i wszystkich uznanych za niebezpiecznych dla państwa. Od znakomitego Regimentu Gwardii Fryderyka Engelsa po 1. Zmotoryzowaną Dywizję Strzelców - a także paramilitarne siły Socjalistycznej Partii Jedności, Niemcy Wschodnie były gotowe. Sowieci mieli swoją elitarną jednostkę, 6. Oddzielną Gwardyjską Zmotoryzowaną Brygadę Strzelców w Berlinie Wschodnim, gotową do walki. A jeśli coś poszłoby nie tak w planach, masywna 35. Zmotoryzowana Dywizja Strzelców znajdowała się 10 mil na zachód i była gotowa do interwencji, jeśli zajdzie taka potrzeba. Siły Układu Warszawskiego znacznie przewyższały izolowane siły NATO. Ale NATO nie było źle przygotowane na to, co mogło nadejść. Chociaż siły tam nie miały złudzeń co do tego, co niewątpliwie się wydarzy, jeśli wojna kiedykolwiek wybuchnie, również były dobrze wyszkolone i gotowe dać z siebie wszystko. NATO miało trzy niezależne brygady w Berlinie Zachodnim. Dobrze wyposażona i słynna „Brygada Berlińska” armii USA, Brygada Piechoty Berlińskiej z Wielkiej Brytanii oraz Forces Françaises à Berlin z armii francuskiej. Trzy silne brygady w pełni uzbrojone w czołgi, pojazdy bojowe piechoty i artylerię. Ponadto liczne, choć mniej dobrze wyposażone, siły policji zachodnioniemieckiej miały stać u boku swoich sojuszników z NATO. Być może była to trudniejsza walka, niż planowali to wschodni niemieccy planiści. Scena była gotowa. Walka, która nigdy się nie odbyła, miała rozpocząć się w tej dziwnej rzeczywistości wczesnym rankiem 1 sierpnia 1985 roku w tym alternatywnym koszmarze, który nigdy się nie wydarzył. Artyleria rozświetli niebo. Enemy at the Gates to druga część serii Modern War, która wykorzystuje dobrze znany system Company Scale. Gracze będą walczyć w tej bitwie, która mogła się zdarzyć, używając głównie kompanii w skali 500 metrów na heks. Każda tura trwa 2 godziny, a gra wykorzystuje system „chit-pull”, który sprawia, że gra twarzą w twarz jest nieprzewidywalna, a także oferuje doskonałe doświadczenie w trybie solo. Mapy zostały starannie i skrupulatnie narysowane przez Antonio Pinar, co zapewnia być może najlepszą dużą mapę miejską, jaka kiedykolwiek powstała. Greg Sarnecki również jest zaangażowany, aby dostarczyć najdokładniejszy porządek bitwy, jaki kiedykolwiek stworzono dla tej kampanii. To jest ostateczna gra nowoczesnej wojny miejskiej na dużą skalę. Jak przystało na grę o nowoczesnej wojnie, w grze uwzględniono również siłę powietrzną, śmigłowce, wojnę elektroniczną, broń chemiczną i sabotaż. Skuteczne wykorzystanie wszystkich twoich broni zdeterminuje, kto wygra bitwę o Berlin!