Heroes Of The World

Gry o „cywilizacjach” są jednymi z najbardziej intrygujących, a jednocześnie najbardziej skomplikowanych do wdrożenia pod względem zasad, a Heroes of the World to kolejny tytuł, który wzbogaca próby (udane lub mniej) stworzenia gry symulacyjnej ewolucji kulturowej i społecznej ludzkości.
Jednak Heroes of the World ma znacznie większe ambicje: jest to gra cywilizacyjna, ale uproszczona w taki sposób, aby nie trwała kilka dni, lecz mniej niż półtorej godziny. Czy wpłynie to na zabawę? To postaramy się odkryć w tej recenzji.

Najpierw przyjrzyjmy się pudełku i zawartości. Pudełko jest kwadratowe, z dość „spartanską” ilustracją, a mogę powiedzieć „wyrafinowaną”. Brak jaskrawych kolorów, ale tytuł na pierwszym planie i poniżej seria znanych i mniej znanych twarzy z historii ludzkości. Materiał jest z dobrego sztywnego kartonu, a wewnątrz znajduje się tradycyjna czarna plastikowa taca, tym razem zaprojektowana perfekcyjnie, aby pomieścić wszystkie elementy gry.
Pod zasadami (które składają się z 6-stronicowego arkusza) znajduje się piękna kolorowa mapa świata, na której niektóre obszary są pomarańczowe (era nowożytna), a inne brązowe (era starożytna), z krawędzią podzieloną na ponumerowane pola, aby stworzyć znaczniki punktowe; w każdej regionie znajdują się również trzy pola, w których będą umieszczane odkrycia w miarę ich dokonywania. Pod mapą znajdują się pozostałe elementy gry: 5 torebek ziplock, z których każda zawiera 25 piechoty i 8 rycerzy z plastiku w 5 różnych kolorach; kość o nietypowych wymiarach, z drewna, z dziwnymi znakami na górze; talia kart przedstawiająca różnych „Bohaterów” (stąd tytuł gry) ludzkości; talia 9 kart tekturowych przedstawiających Cuda, które można zbudować w grze (5 dla ery starożytnej i 4 dla ery nowożytnej); kilka wyciętych arkuszy tekturowych, które zawierają zarówno monety, jak i znaczniki Odkrycia (te ostatnie zawsze w dwóch kolorach, starym i nowym), a także arkusz tekturowy, który pomaga zrozumieć wyniki kości.
Jednostki z plastiku są bardzo dobrze wykonane pod względem szczegółów, ale są nieco mniejsze od figurek HO. Niestety, poza kolorem, wszystkie są takie same, ale w końcu są lepsze niż anonimowe pionki z drewna.

Zanim zagłębimy się w wyjaśnienia, przyjrzyjmy się celowi gry: gra toczy się w dwóch epokach (starożytnej i nowożytnej), a na koniec drugiej epoki zwycięzcą jest gracz z największą liczbą punktów.

Ustawienie gry jest bardzo szybkie: najpierw bierzemy wszystkie materiały z ery nowożytnej (pomarańczowe) i odkładamy je na bok. Następnie każdy gracz wybiera kolor, bierze swoje odpowiednie „wojska”, losuje dwie karty z talii Starych Bohaterów i jedną monetę. Następnie, na zmianę, każdy gracz umieszcza siedem jednostek (piechoty) tam, gdzie chce na mapie, pod warunkiem, że ogranicza się do obszarów pokolorowanych na brązowo (era starożytna, oczywiście). Znaczniki Odkrycia związane z erą starożytną są umieszczane w czarnej torbie z materiału.
Na koniec każdy gracz bierze jedną ze swoich figurek i umieszcza ją na jedynym nienumerowanym polu znacznika punktowego (to byłoby zero...), a następnie losuje pierwsze trzy karty z talii Bohaterów i odkrywa je obok mapy, razem z Cudami związanymi z epoką w grze.

Od teraz, zaczynając od najstarszego gracza (sic), każdy gracz wykonuje swoją turę. Na początku losuje kartę Bohatera, mogąc wybierać między jedną z odkrytych lub pierwszą z zakrytych. Następnie jest zobowiązany do zagrania karty Bohatera z ręki.
Każda karta Bohatera ma cztery wartości: Populacja, Odkrycia, Podbój i Zyski; ma także regiony wpływu zaznaczone pod kartą. Gracz, który zagrał kartę, musi wykonać cztery homonimiczne fazy dokładnie w powyższej kolejności (która jest również kolejnością wartości na kartach Bohaterów). Z tych faz tylko faza Podboju jest opcjonalna, pozostałe są obowiązkowe.

Faza Populacji jest prosta: gracz może umieścić liczbę piechoty równą wartości Populacji granego Bohatera w jednej lub kilku regionach, które są zawarte w „regionach wpływu” wskazanych na karcie Bohatera.
Faza Odkryć jest podobna: gracz losuje liczbę znaczników odkryć z torby i umieszcza je w jednym z pustych pól w jednej lub kilku regionach, zawsze ograniczając się do tych wskazanych na karcie Bohatera.
Faza Podboju jest opcjonalna, ale jeśli gracz chce ją wykonać, wybiera region do ataku (zgadnijcie? zawsze wśród tych wymienionych na karcie Bohatera) i rzuca specjalną kością, której wyniki są podane w odpowiedniej tabeli.
Na koniec faza Zysków pozwala graczowi otrzymać tyle monet, ile wynosi odpowiednia wartość na karcie Bohatera. Monety służą do kupowania różnych rzeczy: punktów Cywilizacji (to są punkty zwycięstwa), Migracji (służą do przenoszenia swoich znaczników do sąsiednich regionów) lub pożądanych Cudów, które pozwalają na użycie specjalnej umiejętności (wspomnianej na karcie) raz na epokę.
Jeśli na karcie Bohatera jedna (lub więcej) z faz ma wartość 0, to ta faza jest pomijana.

Gdy trzy pola Odkrycia w regionie są wypełnione, aktywuje się faza Obliczania punktów. Sprawdzamy, kto ma najwięcej jednostek w danym regionie, a tylko trzej pierwsi zdobywają punkty. Dlatego trzeba dobrze zrównoważyć wojny (Podbój), ekspansję demograficzną (Populacja) i zarządzanie zasobami (Odkrycia i Zyski).

Gdy cztery regiony zostały policzone do punktów, wszystkie znaczniki Odkrycia w nich obecne są usuwane, z wyjątkiem jednego na region (tego, który jest wart najwięcej), a następnie są odrzucane wraz z użytymi i nieużytymi kartami Bohaterów oraz niekupionymi Cudami, w tym Bohaterami w rękach graczy. ŻADNA jednostka już obecna w terytoriach nie jest usuwana.
Następnie bierzemy wszystkie pomarańczowe elementy (karty Bohaterów, Cuda, Odkrycia) i przechodzimy do gry w nową epokę z tymi samymi wcześniejszymi zasadami, z tym że:
- Cuda w grze są „resetowane” (można je więc ponownie wykorzystać);
- 7 jednostek, które każdy gracz losuje na początku Epoki, mogą być umieszczane tylko w pomarańczowych regionach;
- Gra kończy się, gdy 8 terytoriów zakończy swoje pola Odkrycia.